Van muizen en Hobbits

Jawel, ook Judith heeft een fantastisch (ahum) verhaal over lezen (:

Toen ik heel klein was, was ik al dol op lezen. Mijn eerste woordje komt uit het boek “Wil je mijn vriendje zijn?”, een legendarisch boekje over een muis die aan alle dieren vraagt of ze zijn vriendje willen zijn. Toen mijn moeder voor de duizendste keer de pagina omsloeg en aankwam bij de bladzijde met een aap, wees ik naar het boek en zei: ‘Aap.’ Later, toen ik drie jaar was, was ik dol op het boek “Malmok”. Dit gaat over een pelikaan die na een zware storm een jongetje vindt, wiens schip is vergaan. Tijdens de zware storm zeggen de pelikanen tegen elkaar: ‘Wie nu nog op zee is, is verloren.’ Deze zin had duidelijk veel indruk op mij gemaakt, aangezien ik na een tocht op een rondvaartboot zachtjes voor me uit zei: ‘Wie nu nog op zee is, is verloren.’ Ik ben nooit meer dol op rondvaartboten geworden. Mijn liefde voor boeken groeide echter naarmate ik ouder werd. Het eerste boek wat ik zelf las was “De gekste avonturen van Tommie en Lotje”, over Lotje en haar irritante jonge broertje Tommie. Ik vond dit boek geweldig, omdat ik mezelf herkende in de situatie van Lotje; ik heb zelf immers ook een jonger broertje. Niet lang hierna ontdekte ik “Jij bent de liefste”, een boek met gedichten. Ik kon ze allemaal opdreunen en kon ook de plaatjes bij de gedichten tot in detail beschrijven. Ik kon geen zonnebloem passeren zonder hem het gedichtje “Zonnebloemenzee” te vertellen.

Mijn echte leesobsessie is eigenlijk de schuld van Roald Dahl. Ik was (en stiekem ben ik dat eigenlijk nog steeds) compleet verslaafd aan al zijn boeken. Ik heb gelachen om de maffe avonturen van Sjakie en Willie Wonka, en gehuiverd om de afschuwelijke Meneer en Mevrouw Griezel, die elkaar op alle mogelijke manieren het leven zuur maakten. Op een gegeven moment werd iedereen in mijn omgeving gek van me, omdat ik elk gesprek wist terug te brengen tot het onderwerp Roald Dahl. Totdat mijn moeder “Saartje Tadema” uit de bibliotheek haalde. Het verhaal over het weesmeisje dat langzaamaan haar eigen weg vindt sprak mij, tot mijn vaders grote teleurstelling, nog meer aan dan de boeken van Roald Dahl. Saartje wordt gestraft voor haar nieuwsgierigheid en ook op mijn eerste basisschool werd die eigenschap niet erg gewaardeerd. Een ander geweldig boek over een meisje dat haar eigen weg vindt is Alice-per-ongeluk. Alice is per ongeluk geboren, wat niet betekent dat haar moeder haar niet wilde, maar dat ze haar niet verwachtte. Alice wil later schrijfster worden en begint met het beschrijven van de problemen binnen haar familie. Aangezien alles binnen mijn familie altijd koek en ei is, vond ik dit boek heel leuk om te lezen. Het liet mij kennis maken met een hele nieuwe wereld, de wereld der problemen. Ook “De kinderen van de grote Fjeld” gaat over een familie, alleen deze keer een familie die bestaat uit zeven kinderen en een geit. Bedelend trekken ze dwars door Zweden, een koude tocht met verschillende obstakels. Dit boek ging ook over problemen, maar een heel ander soort problemen: honger, armoede en verstoting. Gelukkig maar dat ik altijd nog kon terugvallen op de vrolijke boeken van Roald Dahl.

Not All Those Who Wander Are Lost

Toen ik op de middelbare school terechtkwam, sprong ik een gat in de lucht toen ik hoorde dat je voor school vier boeken per jaar moest lezen. Eindelijk werd mijn grote hobby, praten en schrijven over boeken, gewaardeerd. Een van de eerste boeken waar ik een boekverslag over maakte, was “De reis van Yarim”. Dit boek speelt 3000 jaar geleden in Mesopotamië. Je neemt een kijkje in het leven van de jonge Yarim, die door zijn vader als slaaf wordt verkocht en  zo in de grote stad belandt. Op dat moment begon ook mijn interesse voor geschiedenis zich te ontwikkelen, dus dit boek was helemaal het einde. Een deel van de kaft van het boek is tegenwoordig kaal, doordat mijn vingers er veel te vaak aan gepulkt hebben terwijl ik het aan het lezen was. In de derde klas werd ik iets minder enthousiast over het lezen voor school, aangezien ik toen plotseling Nederlandse literatuur moest gaan lezen en niet gewoon mocht lezen wat ik wilde. Op dat moment begon mijn fantasy-obsessie zich te ontwikkelen. Via twee vriendinnen ontdekte ik de triologie “Oorlogen van de Verrezen Wereld”. Een van de fantastische dingen aan deze serie is dat de hoofdpersoon van oorsprong een dievegge is en terechtkomt bij een moordenaarsgilde. Er zit veel actie in, is spannend en, niet onbelangrijk naar mijn mening, er gaan nogal wat mensen in dood. Natuurlijk heb ik daarna ook de beste fantasyboeken ooit geschreven gelezen. “In de ban van de Ring” is momenteel mijn favoriete boek. Het  verhaal over een kleine Hobbit met een grote missie is fantastisch geschreven en heel ontroerend. Het gaat namelijk niet alleen over avontuur, maar ook over de kracht van vriendschap en het overwinnen van je tekortkomingen.

Nou, dat zijn de boeken wel! Ik heb absoluut geen moeite met spellingfouten, zoals Loranne (ik merk het vaak niet eens, haha), dus uitgevers (en vooral schrijvers natuurlijk): ga zo door.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s