Review: De Ravenjongens

Titel: De Ravenjongens
Auteur: Maggie Stiefvater
Aantal bladzijden: 364
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/de-ravenjongens/9200000015479657/
Uitgeverij: Full Moon
Taal: Nederlands
Waardering: **** (4/5 sterren)

Blue Sargent komt uit een spirituele familie. Haar moeder is helderziende en kan de zielen zien van hen die gaan sterven. Blue heeft ze zelf nog nooit gezien, maar daar komt verandering in wanneer een jongen haar op een dag aanspreekt. Zijn naam is Gansey. Hij blijkt een rijke student op de lokale privéschool Aglionby te zijn. De jongens van Aglionby staan bekend als de Ravenjongens en betekenen niets dan problemen.
Zolang ze zich kan herinneren heeft de spirituele familie van Blue haar verteld dat zij haar ware liefde zal vermoorden. Ze had nooit voorzien dat dit een probleem zou worden. Maar nu haar leven verweven raakt met de sinistere wereld van de Ravenjongens, is ze daar niet zo zeker meer van…

Toen ik dit boek opensloeg, was ik eerst heel even teleurgesteld; in de andere boeken die ik van Maggie Stiefvater had gelezen stond er boven elk hoofdstuk de naam van een personage, door wiens ogen het verhaal verteld werd. Ik vind dit een geweldige methode, zo zie je het verhaal van alle kanten. Deze keer stond er echter gewoon “1”. Het verhaal was verteld in de derde persoon, maar wel vanuit verschillende personages, dus het werd er niet minder leuk door.

In het boek komt hoofdpersoon Blue in contact met vier Ravenjongens: de rijke Gansey,  de agressieve Ronan, de stille Noah, en Adam. Deze jongens zijn zo verschillend dat het bijna onmogelijk is dat ze vrienden zijn. Het werkt echter toch, aangezien ze zich zo aan elkaar vastklampen dat het ook bijna onmogelijk is dat ze geen vrienden zijn. Deze personages zijn geweldig uitgewerkt en hebben allemaal zo hun eigen problemen. Zelfs Noah, die in het begin niet zoveel voorkomt, blijkt een heel groot en ingewikkeld geheim te hebben.

De plotlijn komt eigenlijk tot stand doordat Gansey op zoek is naar de Welshe koning Glendower, die al een jaar of duizend ergens ligt te “slapen””. Gansey is ervan overtuigt dat hij de spirituele energie van de leylijnen (een soort lijnen die over de aarde lopen, gevuld met energie) kan gebruiken om deze koning te vinden. Het is een obsessie voor hem en hij doet alles om zo dicht mogelijk bij Glendower te komen. Deze koning is een beetje een vaag gegeven, aangezien je als lezer geen idee hebt of je moet geloven dat hij er wel is, of juist dat hij er niet is. Ik dacht in het begin: “Slapende Welshe koning? Ja ja, echt niet!”, maar tegen het einde van het boek moest ik toch toegeven dat het heel waarschijnlijk was dat er echt ergens een koning ligt. En dat dat nogal een eng idee is.

En dat is precies wat ik zo geweldig vind aan dit boek, en eigenlijk aan Maggie Stiefvaters boeken in het algemeen: de spanning wordt zo zorgvuldig opgebouwd, dat je nauwelijks door hebt dat je bang aan het worden bent. Het boek kabbelt voort in het begin, maar op een gegeven moment raak je toch verzwolgen door een eindeloze stroom van vreemde gebeurtenissen. Een geweldig boek, als je wel van een beetje mysterie en vaagheid houdt.

Hebben jullie De Ravenjongens gelezen? Wat vonden jullie ervan?

Advertenties

2 thoughts on “Review: De Ravenjongens

  1. Pingback: Boeken die deze Herfst Uitkomen | The Bookmarkers

  2. Pingback: Fangirl: Maggie Stiefvater | The Bookmarkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s