Review: The Silver Linings Playbook

Titel: The Silver Linings Playbook
Auteur: Matthew Quick
Aantal bladzijden:
284
Kopen: 
http://www.bol.com/nl/p/the-silver-linings-playbook/9200000002681122/
Uitgeverij:
Picador
Taal:
Engels
Waardering: 
**** (4/5 sterren)

Pat Peoples knows that life doesn’t always go according to plan, but he’s determined to get his back on track. After a stint in a psychiatric hospital, Pat is staying with his parents and trying to live according to his new philosophy: get fit, be nice and always look for the silver lining. Most importantly, Pat is determined to be reconciled with his wife Nikki. Pat’s parents just want to protect him so he can get back on his feet, but when Pat befriends the mysterious Tiffany, the secrets they’ve been keeping from him threaten to come out …

Ten eerste moet ik onmiddellijk toegeven dat ik de film van dit boek al had gezien, maar het boek nog niet had gelezen. Eigenlijk vind ik dat je eerst het boek moet lezen en dan pas de film moet kijken, maar goed, uitzonderingen moeten er zijn, niet waar? Ik vond de film echter zo leuk dat ik besloot het boek ook te lezen, wat een heel goede beslissing bleek.

Ik vond dat Pat echt een geweldige hoofdpersoon was. Hij was zo toegewijd, en probeerde zo hard om een goed mens te worden, dat je wel van hem moet houden. Hij is constant aan het sporten en probeert “to be nice rather than right”, allemaal zodat zijn ex-vrouw Nikki bij hem terug zal komen. Door het hele boek heen is er echter zo’n onderbuikgevoel, dat er iets toch niet helemaal oké is met Pat. Hoe is hij anders in dat psychiatrische ziekenhuis terechtgekomen, waar hij in het begin van het woont? En waarom is hij anders een deel van zijn geheugen verloren? Tegen de tijd dat je er als lezer achterkomt wat er precies gebeurd is, houd je al zo veel van Pat dat het niet meer uitmaakt wat hij gedaan heeft. En dat is knap, want perfect is hij zeker niet.

Het verhaal zelf was ook heel indrukwekkend, want het gaat toch over vrij zware thema’s: depressie, agressie en familieproblemen. Dit soort ernstige dingen worden echter afgewisseld met vrolijke scenes waarbij Pat met zijn broer naar American football wedstrijden gaat. Daar is het ontzettend gezellig, zeker nadat Pat en zijn broer vrienden worden met een heleboel vriendelijke Aziatische mannen, die een bus hebben die “The Asian Invasion” wordt genoemd.

Al met al vond ik The Silver Linings Playbook ontzettend leuk. Het was een feelgood-boek, terwijl het toch over zware thema’s ging. Door de luchtigere scenes tussendoor werd het echter geen verschrikkelijk boek, maar juist mooi, over hoe iemand na zulk soort problemen toch weer de draad van zijn leven probeert op te pakken.

Hebben jullie The Silver Linings Playbook gelezen? Wat vonden jullie ervan?

Advertenties

2 thoughts on “Review: The Silver Linings Playbook

  1. Ik heb de film ook gezien en die vond ik erg goed. Ik weet nog dat ik toen dacht: laat ik het boek ook lezen, maar daar komt het nog niet echt van. Ik weet ook niet of ik het boek ooit ga lezen… Soms vind ik alleen de film ook prima. :)

  2. Pingback: Books & Kisses Read-a-thon Wrap up | The Bookmarkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s