Recensie: De Darkest Powers Trilogie

Titel: De Darkest Powers: Bezwering, Ontwakenm Afrekening
Schrijver: Kelley Armstrong
Aantal bladzijden: 952
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/de-darkest-powers-trilogie/9200000022071075/
Uitgeverij: Full Moon
Taal: Nederlands
Waardering: *** (3/5 sterren)

Het enige wat Chloe Saunders wil, is een normaal leven. Maar wanneer ze op school een paniekaanval krijgt en spoken ziet, wordt ze gediagnosticeerd met schizofrenie. Ze belandt in Lyle House, een instituut voor kinderen met gedragsproblemen. In eerste instantie lijkt er niets vreemds te zijn aan Lyle House, maar als ze de andere inwoners wat beter leert kennen – de charmante Simon en zijn duistere, zwijgzame broer Derek, de verwende Tori, en Rae, die ‘iets met vuur heeft’ – slaat bij Chloe de twijfel toe. Niemand van hen heeft gewone gedragsproblemen. Waarom zitten ze hier eigenlijk echt?

Het begin van dit boek vond ik heel mooi; het is een proloog, die zich afspeelt als Chloe nog maar een klein meisje is, en die heel goed geschreven is, in een taal die klein meisje echt zou gebruiken, als ze je zou willen vertellen wat er gebeurd is. Zodra het verhaal echt begint, is Chloe 15 jaar oud, en ik vond het heel jammer dat ze daar ook meteen haar eigen stem is verloren. Het boek heeft een ik-verteller, maar er is niks aan de schrijfstijl die het uniek maakt, iets waardoor je merkt dat Chloe het vertelt. Bij de andere personages in dit boek waren de stemmen veel beter uitgewerkt; ik kon raden wie iets zei, voordat ik de naam had gelezen. Dit hadden de andere personages wel, maar Chloe niet, wat ik een beetje jammer vond.

Het eerste deel in deze trilogie, Bezwering, vond ik in het begin heel spannend; als lezer heb je, net als Chloe, geen idee wat er gebeurt, en het was leuk om er samen met haar achter te komen. De andere tieners, die ze tegenkomt in Lyle House, waren enorm vermakelijk, en de eerste helft van dit deel vond ik erg leuk. In de tweede helft van het boek had ik echter het gevoel alsof de eerste helft zich herhaalde, maar dan net een beetje anders. En dat brengt mij eigenlijk tot de reden dat ik deze trilogie 3 sterren geef en geen 4: er gebeurde telkens hetzelfde. Hetzelfde patroon werd zo vaak herhaald, dat ik op een gegeven moment kon voorspellen rond welke pagina Chloe weer een ontsnappingspoging zou doen. Ik kan natuurlijk niet te veel vertellen over het patroon, maar ik kan dit wel zeggen: het was een erg goede verhaallijn, alleen een beetje te vaak herhaald. Aan het einde van het derde boek was ik dan ook helemaal klaar met de verhaallijn, en ergerde ik me dood toen het patroon zich gewoon wéér herhaalde.

Al met al, was De Darkest Powers Trilogie een erg vermakelijk boek. Er gebeurde veel, en de verschillende krachten van de kinderen waren goed uitgewerkt. Ik vond het vooral jammer dat de verhaallijn in een soort cirkel liep, waardoor er eigenlijk telkens hetzelfde gebeurde.

Hebben jullie De Darkest Powers Trilogie gelezen? Wat vonden jullie ervan?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s