Recensie: Mansfield Park – Jane Austen

Titel: Mansfield Park
Schrijver: Jane Austen
Aantal pagina’: 372
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/mansfield-park/1001004005888911/
Uitgeverij: Oxford University Press
Taal: Engels
ISBN: 9780199535538
Waardering: *** (3.5/5 sterren)

At the age of ten, Fanny Price leaves the poverty of her Portsmouth home to be brought up among the family of her wealthy uncle, Sir Thomas Bertram, in the chilly grandeur of Mansfield Park. There she accepts her lowly status, and gradually falls in love with her cousin Edmund. When the dazzling and sophisticated Henry and Mary Crawford arrive, Fanny watches as her cousins become embroiled in rivalry and sexual jealousy. As the company starts to rehearse a play by way of entertainment, Fanny struggles to retain her independence in the face of the Crawfords’ dangerous attractions; and when Henry turns his attentions to her, the drama really begins…

Ik (Judith) heb in mijn leven nog niet zo heel veel classics gelezen, en de laatste classic geschreven door een vrouw uit de 19e eeuw (Jane Eyre van Charlotte Brontë) was niet zo’n succes. Manfield Park heeft me echter zeer blij verrast.

De hoofdpersoon van het boek is Fanny, die je volgt vanaf het moment dat ze tien is, totdat ze een jaar of achttien is. Het grootste deel van het boek speelt echter als ze achttien is. Fanny was een ontzettend lief meisje, en samen met haar neef Edmund, ook een heel lieve, goede jongeman, vormt ze een mooi contrast tegen de andere karakters. Zowel Henry als Mary Crawford is veel brutaler dan zij zijn, en zeker Henry vond ik af en toe echt ontzettend vervelend. Hij verleidde Fanny’s nichtjes, Maria en Julia, om vervolgens Julia ruwweg te dumpen en zich helemaal op Maria te richten. Maria was echter al verloofd met de vriendelijke maar onhandige Mr. Rushworth, wat Henry helemaal niks kon schelen.

In het begin van het boek was het verhaal nogal langzaam, waardoor ik het eerst moeilijk vond om doorheen te komen. Jane Austen neemt haar tijd om het gevoel dat bij dit boek hoort goed neer te zetten. Mansfield voelt huiselijk en veilig, maar dit gevoel wordt ruw verstoord door de komst van de Crawfords. Dit was erg mooi gedaan en op een gegeven moment begon ik, als lezer, me ook een beetje thuis te voelen op Mansfield. Tegen de tijd dat de Crawfords zich goed en wel een weg de familie in hebben gewrongen, vond ik het boek interessanter worden. Henry en Mary weten allebei hoe ze mensen moeten bespelen en soms leek het alsof Fanny de enige was met een goed stel hersens.

De personages vond ik mooi omdat ze zo sterk met elkaar in contrast stonden, maar ik vond ze allemaal wel redelijk plat. Zo was Fanny alleen maar lief, Edmund alleen maar goed en Henry alleen maar sluw. Dit vond ik niet heel storend, omdat de locaties zo rijk waren en het verhaal verder enorm gedetailleerd was. Ook kon je de gevoelens van alle karakters heel goed leren kennen. Fanny was voor velen namelijk een vertrouweling; ze gingen naar haar toe als ze hun gevoelens kwijt moesten. Hierdoor bevond de hoofdpersoon van het boek zich in een vrij bijzondere positie, waardoor ik als lezer de intriges heel goed mee kreeg.

Al met al vond ik Mansfield Park een erg mooi boek, afgezien van de wat platte karakters en het feit dat het verhaal langzaam op gang kwam. Als je wil  beginnen met classics lezen zou ik deze zeker aanraden, omdat het niet een ontzettend dik boek is, en er zeker wel wat gebeurt. Maar het is ook een aanrader voor de ervaren classic-lezers onder ons, natuurlijk :)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s