Rood als bloed – Salla Simukka (Sneeuwwitje #1)

rood alsbloed

Titel: Rood als bloed
Schrijver: Salla Simukka
Aantal pagina’s: 204
Uitgeverij: Clavis
Taal: Nederlands
ISBN: 9789044821277
Waardering: **** (4/5 sterren)

Al een tijd geleden heb ik (Loranne) Spoorloos en Een andere wereld van dezelfde schrijfster gelezen en vanaf toen was ik fan van Salla Simukka! Toen ik hoorde dat ze een nieuwe trilogie had geschreven, was ik er natuurlijk meteen benieuwd naar en ik hoopte maar dat het net zo goed zou zijn als haar eerdere boeken. Het hele boek springt meteen in het oog door de rode bladzijden en de bloedspetters op de kaft, wat goed de sfeer weergeeft van het boek. Ik vind vooral de rode bladzijden een hele leuke en aparte toevoeging, want zo’n boek had ik nog niet in de kast. (Waarom zijn alle covers van Clavis zo mooi en ook nog in hardcover? Ik wil ze allemaaaaal) Nu moet ik zeggen dat dit boek totaal anders is dan haar andere, die waren een stuk lieflijker. Ook had ik verwacht dat het wat meer met het sprookje Sneeuwwitje te maken zou hebben, dat het een soort hervertelling zou zijn, maar het heeft er weinig mee te maken.

Dit gaat over Lumikki, wat Sneeuwwitje betekent in het Fins (of was het toch Zweeds?). Ze is een stoer maar vooral heel slim meisje dat toevallig een witwasoperatie op haar school ontdekt. Eerst besluit ze zich erbuiten te houden, maar dan ontdekt Tuuka, een van de 3 van de witwasoperatie, dat Lumikki er meer van weet. Als Elisa, ook een van de drie, haar de volgende dag in paniek opbelt, kan ze haast geen nee zeggen om naar haar toe te komen om haar gerust te stellen, al weet ze dat ze er dan ook bij betrokken zal raken. Maar Lumikki is een groot deel van haar leven heel bang geweest en weet dus als geen ander hoe ze hiermee om moet gaan.

Hoewel ik eerst even moest omschakelen omdat het verhaal zo anders was dan ik gedacht had, greep het me wel meteen. Het is erg spannend en er gebeurt ontzettend veel in weinig tijd. Daarnaast blijf ik fan van Salla Simukka’s schrijfstijl, want hoe ze alles vertelt is ontzettend mooi en neemt je meteen mee in haar verhaal. Lumikki vond ik een heel goede hoofdpersoon. Ze was goed uitgewerkt en had een leuk karakter: ze is heel slim maar toch ook stoer en sportief en ze trekt zich niets aan van wat anderen van haar vinden, en anderen laten haar ook met rust.

Soms ging het verhaal wel erg snel en sommige stukjes waren wel een beetje ongeloofwaardig, zoals de stuntelige manier van werken van een professionele drugsbende. Ook was het verhaal veel te kort, maar dat is natuurlijk absoluut geen minpunt. Ik wil graag meer over Lumikki lezen dus ik ben blij dat er nog 2 delen over haar zijn.

Rood als bloed was een spannend boek waar je nooit verveeld bij raakt omdat er altijd wel iets interessants gebeurt, met een hele leuke hoofdpersoon. Ik ben heel benieuwd naar deel 2, Wit als sneeuw!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s