Filmrecensie: Seventh Son

Naast boeken ben ik (Judith) dol op films. Gelukkig deelt mijn moeder deze liefde, en wij gaan vaak samen naar de bioscoop. Zondag besloten we hierom om naar Seventh Son te gaan. We hadden allebei een recensie gelezen, en het klonk erg leuk; we waren wel toe aan een film met veel actie en weinig moeilijk gedoe, omdat we allebei nogal moe waren, en Seventh Son was precies wat we ervan verwachtten: veel actie, en weinig gedoe.

seventh_son_ver11-seventh-son-poster-11

Ten eerste was de cast ontzettend goed. De hoofdrollen werden vertolkt door Jeff Bridges, Julianne Moore en Ben Barnes, en die kunnen alle drie erg goed acteren. Ik heb Jeff Bridges tot nu toe in drie films gezien, en in alle drie speelde hij een redelijk sarcastische, droge man met een hart van goud. Dit doet hij ontzettend goed. In Seventh Son speelde hij Master Gregory, een geestenjager, die samen met zijn assistent de wereld ontdoet van geesten, monsters en andere verschrikkingen. In het begin van de film komt de vreselijkste heks aller tijden, Mother Malkin (Julianne Moore) vrij uit haar gevangenis. Master Gregory gaat achter haar aan, waarbij zijn assistent gedood wordt. Deze assistent werd gespeeld door Kit Harington (Judith blij), die helaas na vijf minuten dus doodging (minpuntje). Master Gregory heeft dan een nieuwe assistent nodig, en dit wordt Tom, de zevende zoon van een zevende zoon, gespeeld door Ben Barnes. Samen gaan ze achter Mother Malkin aan om haar te verslaan. Ik vond persoonlijk dat Julianne Moore een erg goede keuze was om Mother Malkin te spelen. Ze was agressief maar toch rustig, en ontzettend gevaarlijk.

Deze hele film draaide om de actie. Mother Malkin heeft een aantal volgelingen, ook allemaal heksen, die zich stuk voor stuk in gevaarlijke dieren kunnen veranderen om zo zo veel mogelijk mensen in één keer neer te kunnen halen. Deze volgelingen waren erg interessant, zo was er man die kettingen met bijlen eraan uit zijn handen kon laten schieten, maar beetje jammer was dat hun enige functie was om neergeslagen te worden door de good guys. De actie was geweldig; goed gemaakt, mooie special effects, en zeer indrukwekkend, maar het is wel leuk als die actie ook nog ergens goed voor is.

Hier komen we ook meteen op het grootste minpunt van de film: het plot was enorm uitgemelkt (het had ook in een film van een halfuur gekund) en zó voorspelbaar dat zelfs ik kon voorzien wat er ging gebeuren (ik ben ontzettend slecht in dat soort dingen). Ook was het redelijk vreemd dat de slechteriken zich zo makkelijk lieten verslaan. Als dat de gevaarlijkste heksen ooit waren, verbaast het mij niks dat ze inmiddels uitgestorven zijn. Hiernaast vond ik het liefdesverhaal nogal ongeloofwaardig. Ik snap dat mensen in films net wat sneller verliefd worden dan normaal om het verhaal verder te helpen, maar dit was wel erg extreem. Na nauwelijks tien woorden met elkaar te hebben gewisseld werden er al plannen gemaakt om samen weg te lopen, en ik vond het allemaal nogal geknutseld.

Al met al heb ik me ontzettend vermaakt in de bioscoop. De film was een heerlijke afleiding en ik raad hem dan ook zeker aan. Verwacht alleen niet dat je de bioscoop uitloopt met allerlei nieuwe ideeën over het leven na een film te hebben gezien die nog dagenlang in je hoofd zal blijven zitten, want zo’n soort film is het niet.

Heb jij Seventh Son gezien?

Advertenties

4 thoughts on “Filmrecensie: Seventh Son

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s