Recensie: Angelfall (Penryn en het Einde der Dagen #1) – Susan Ee

9200000021970733

Titel: Angelfall (Penryn en het Einde der Dagen #1)
Auteur: Susan Ee
Aantal pagina’s: 334
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/angelfall-1-penryn-en-het-einde-der-dagen/9200000021970733/
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Taal: Nederlands
ISBN: 9789021809359
Waardering: *** (2,5/5 sterren)

De engelen van de apocalyps hebben de macht overgenomen in de wereld, en het is een chaos. Overdag schuimen bendes de straten af, ’s nachts heersen angst en bijgeloof. Wanneer Penryns kleine zusje door gewelddadige engelen wordt ontvoerd, grijpt Penryn in: ze zal alles doen om haar zusje terug te krijgen. Maar daar heeft ze hulp voor nodig – en die hulp komt uitgerekend van Raffe, een engel zonder vleugels…

Penryn en Raffe zijn vijanden, maar samen ondernemen ze de gevaarlijke tocht naar het hoofdkwartier van de engelen. Waar is Penryns zusje? En kan Raffe ooit zijn vleugels terugkrijgen?

Ik (Judith) won dit boek eeuwen geleden, en besloot laatst om het dan toch eindelijk maar eens te gaan lezen. Klonk leuk: een dystopische wereld, waar het eens niet de regering was die fout zat, maar waar de wereld gewoon verwoest werd door agressieve engelen. Helaas werd ik steeds meer teleurgesteld door dit boek naarmate ik verder kwam. Agressieve engelen waren top, maar het plot was ontzettend cliché.

Zoals ik al zei, vond ik de engelen enorm goed uitgewerkt. Ik vond het leuk dat ze niet allemaal standaard witte vleugels hadden, maar dat deze vleugels bestonden in verschillende kleuren en patronen. Zo komt Penryn helemaal in het begin van het boek een engel tegen met vleugels met strepen als een tijger, en volgens mij is er ook iemand met groene vleugels. De sneeuwwitte vleugels zijn er natuurlijk ook, en die behoren dan meteen toe aan de “goede” engel in dit verhaal: Raffe. Want Raffe is goed, dus moeten zijn vleugels wel wit zijn, toch? Dit was iets kleins waar ik me toch een beetje aan ergerde. Waarom kun je niet goed zijn, én tijgervleugels hebben? Of panterprint? Dat is toch veel leuker? Wat ik wel leuk vond, was dat de engelen een heel politiek systeem hadden, dat op het punt stond in te storten. Hierdoor werd duidelijk gemaakt dat ze een echte samenleving waren, en ik denk dat deze politiek veel potentieel heeft om zich te ontwikkelen in de volgende boeken.

Aan het einde van dit boek komt Penryn tot een nogal gruwelijke ontdekking. Nou heb ik niks tegen gruwelijk, maar ik had het gevoel alsof dit nogal geforceerd was. Alsof Susan Ee dacht: “Mijn boek is niet spannend genoeg, laten we er eens wat afschuwelijks ingooien, dan lezen ze wel door!” Nou las ik ook wel door, maar ik vond het gewoon een beetje overbodig. Hiernaast was ik totaal niet onder de indruk van Penryn. Ze had niks bijzonders of origineels waardoor ze voor me tot leven kwam, en bleef meer een beetje zwemmen in de algemene “YA-heldinnen-tobbe”, samen met zoveel anderen. Ze deed me een beetje denken aan een slap aftreksel van Katniss: geen vader, klein zusje, gevaarlijke dystopische  wereld. Maar waar Katniss het heft in eigen handen neemt, hobbelt Penryn voornamelijk braaf achter Raffe aan. Ugh.

Het laatste waar ik echt problemen mee had in dit boek was het plot. Ik denk dat ik vanaf pagina 50 wel zag waar het heen ging. Een knappe engel arriveert; dat wordt vast geen onmogelijke liefde! De keuze tussen veilig teruggaan naar het kamp of gevaarlijk met Raffe mee; hmm, wat zou onze hoofdpersoon nou toch kiezen?! Ik moet toegeven, dat veel hoofdpersonen in YA-boeken redelijk duidelijke keuzes maken, maar sommige auteurs slagen erin om door het boek heen onverwachte evenementen plaats te laten vinden, waardoor je toch het gevoel hebt dat het boek onvoorspelbaar is. Susan Ee doet dit.. eh… niet, en hierdoor verveelde ik me heel snel.

Al met al was ik redelijk teleurgesteld in Angelfall. Ik heb me vermaakt, dat wel, maar om nou te zeggen dat ik sta te springen om de rest van deze trilogie te lezen? Ook niet echt. Ik weet niet zeker of ik daar zin in heb. Penryn vond ik niet interessant genoeg, het plot was voorspelbaar, en de leuke engelen kunnen dat niet echt opheffen. Als je de rest van de serie hebt gelezen, en je vindt dat ik de volgende delen moet lezen, laat het me dan vooral weten in de reacties!

Advertenties

4 thoughts on “Recensie: Angelfall (Penryn en het Einde der Dagen #1) – Susan Ee

  1. Pingback: Juni + Juli Wrap-Up Judith | The Bookmarkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s