Leeslijst Lundi – Nederlands van Judith pt. 2

Lezen is leuk, maar als je het voor school moet doen, wordt het opeens een stuk minder aantrekkelijk. Gelukkig zijn er genoeg leuke boeken die je voor je lijst mag lezen! Hier geven wij elke maandag onze tips.

In de 5e klas moesten we voor school weer vier boeken lezen. Ik begon met De Verdwenen Menora van Jan Terlouw en Sanne Terlouw, dat beschreven werd als een literaire thriller met een historisch aspect. Als je onze blog al een tijdje volgt, weet je misschien dat ik niet zo van thrillers houd, maar dat historische aspect is dan wel weer iets voor mij.

Verhaal
Nadat pater Joseph Lorentz wordt vermoord in een kathedraal, wordt er een oud Hebreeuws document gevonden, dat hij vlak voor zijn dood veilig had opgeborgen. Het lijkt te verwijzen naar de Menora, die duizenden jaren geleden uit Jeruzalem is geroofd. Zijn zoon Ben gaat samen met Simone, de dochter van de huishoudster op zoek naar de Menora. De zoektocht van Ben en Simone wordt afgewisseld met stukjes over wat er in het verleden met de Menora gebeurd is.

Mening
Ik vond de Menora een mooi boek, maar niet geweldig. De stukjes die in het heden speelden waren fijn geschreven, maar de stukken over het verleden voelden nogal stram. Op een gegeven moment was ik wel helemaal klaar met al het zoeken, omdat ik allang wist waar die Menora was. Dat Ben en Simone er zo’n moeite mee hadden werd voor mij op een gegeven moment heel irritant.Wel vond in de personages in het boek erg goed. Ook de diepere ideeën achter het boek vond ik erg mooi.

Waardering: *** (3/5 sterren)
Moeilijkheid: ** (2/4 sterren)
Aantal pagina’s: 320
Aanrader? Ja, als je van boeken met historische gebeurtenissen houdt, en het niet erg vindt dat de stijl soms een beetje stroef is. Je hoeft niet per se van thrillers te houden om dit een leuk boek te vinden!

Hierna moesten we in tweetallen een presentatie houden over een oude, Nederlandse schrijver, en Loranne en ik kozen Multatuli. Hierom lazen we Woutertje Pieterse van Multatuli (Eduard Douwes Dekker).

Verhaal
Wouter verkoopt zijn exemplaar van het Nieuwe Testament om een boek over rovers te kopen, waardoor hij helemaal in de ban raakt van deze wilde lieden. Zijn moeder vindt dit helemaal niks en straft hem hiervoor. Wouter gaat steeds meer zelf op pad en ontmoet Femke, op wie hij verliefd wordt. Op een gegeven moment moet Wouter een beroep kiezen, en hij besluit “in de handel” te gaan. Of dit goed gaat, is echter maar de vraag

Mening
Woutertje Pieterse is een boek waarin ontzettend veel gebeurt. Het is meer een leven dan echt een plot, waardoor er niet echt spanning in zat. De personages veranderden helemaal niet tijdens het verhaal, wat ik een beetje vreemd vond, aangezien het zich afspeelde over een hele lange periode. Het boek was soms verrassend grappig, vooral tijdens de scènes waar de keurige burgerlijkheid van de personages bespot werd. (“Juffrouw Laps, u bent een zoogdier.” Juffrouw Laps was zeer geschokt en enorm beledigd.)

Waardering: ** (2,5/5 sterren)
Moeilijkheid: ** (2/4 sterren)
Aantal pagina’s: 500 (wij hebben echter maar een stukje gelezen, meer hoefde niet van onze lerares)
Aanrader? Mwoah. Dit boek is een klassieker uit de Nederlandse literatuur, maar echt fantastisch vond ik het niet. Wij lazen maar een stukje, waardoor we wel een goed idee van het boek kregen, maar niet enorm vastliepen in het lange leven van Wouter.

Hierna las ik een boek van één van mijn favoriete auteurs aller tijden: Joke van Leeuwen. Haar kinderboeken heb ik verslonden, en hierom was ik dan ook enorm enthousiast om Feest van het Begin van Joke van Leeuwen te gaan lezen. Ik heb echter ontdekt dat ik haar kinderboeken toch leuker vind.

Verhaal
Het boek draait om een aantal mensen tijdens de Franse Revolutie: vondelinge Catho, die besluit weg te gaan uit het hospice waar ze woonde als zuster Berthe ook verdwijnt. Zuster Berthe, die in de grote stad Parijs op zoek gaat naar Catho. En pianofortebouwer Tobias, die bevriend raakt met de beul en van hem een zeer controversieel verzoek krijgt.

Mening
Mijn verwachtingen van dit boek waren torenhoog. In zo’n geval kan een boek alleen nog maar tegenvallen, maar ik had niet verwacht dat het zo erg tegen zou vallen. Joke van Leeuwens humor, waardoor ik zo dol op was in haar kinderboeken, ontbrak volkomen, en het boek was erg afstandelijk geschreven, omdat het een alwetende verteller had. Ook vond ik de personages een beetje cliché. Wel vond ik het erg leuk om een boek te lezen over normale mensen tijdens de Franse Revolutie, in plaats van over gevluchte edelen.

Waardering: *** (3/5 sterren)
Moeilijkheid: ** (2/4 sterren)
Aantal pagina’s: 246
Aanrader? Als je verwachtingen minder hoog zijn dan de mijne wel, denk ik. Ik verwachtte een grappig boek vol met taalgrappen, zoals haar kinderboeken, en dat was het gewoon echt niet.

Om de vijfde klas af te sluiten, besloot ik een schrijver wiens boek ik in de vierde helemaal niks vond, nog een kans te geven. En hierom las ik Sprakeloos van Tom Lanoye. Mijn lerares dwong me bijna dit boek te lezen, omdat zij het zelf erg mooi vond, maar dit boek heeft me eigenlijk maar één inzicht gebracht: de boeken van Tom Lanoye zijn gewoon niks voor mij.

Verhaal16204095
Het boek begint met Tom Lanoye die herhaaldelijk tegen zichzelf zegt dat hij dit boek dan toch eindelijk eens moet gaan schrijven. Hierna begint hij zijn relaas over het leven van zijn moeder en alles om haar heen, inclusief ellenlange beschrijvingen van buurtbewoners en gehaakte kleedjes. Hierna schrijft hij over de aftakeling van zijn moeder. Op een gegeven moment krijgt zij namelijk een beroerte, waardoor ze haar taalvermogen verliest.

Mening
Ik vond dit boek helemaal niks. Het eerste deel vond ik het ergst, want dat ging letterlijk alle kanten op, omdat het voornamelijk Tom Lanoye was die een boek probeerde te schrijven. Ik weet nu alles over de bosbranden in Kaapstad. Dus. Het tweede deel, dat over zijn moeder ging, vond ik beter, maar ook hier vond ik dat er te veel werd uitgeweid over dingen die niks met het verhaal te maken hadden. Ik snap dat het schrijven van dit boek Tom Lanoye kan hebben geholpen met het verwerken van wat er gebeurd is met zijn moeder, maar ik had ook heel erg het gevoel alsof het niet bestemd was voor publicatie. Het was meer een soort dagboek, met al die zijwegen. Hierom verveelde ik me af en toe helemaal dood, en heb ik een paar keer heel hard tegen het boek geroepen: ‘Get to the point, man!’

Waardering: ** (2/5 sterren)
Moeilijkheid: *** (3/4 sterren)
Aantal pagina’s: 360
Aanrader? Nope, ik heb me te pletter verveeld.

Welke boeken heb jij gelezen/ ga jij gelezen voor je lijst?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s