Serie Recensie: The Mara Dyer Trilogy – Michelle Hodkin

a176c83565e718a25468382fe844b55a

Titel: The Mara Dyer Trilogy
Schrijver: Michelle Hodkin
Aantal pagina’s: 464 (Boek 1)
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/the-unbecoming-of-mara-dyer/1001004011846966
Uitgeverij: Simon & Schuster
Taal: Engels
ISBN: 9780857073631 (Boek 1)
Waardering: *** (3,5/5 sterren)

Mara Dyer doesn’t think life can get any stranger. She wakes from a coma in hospital with no memory of how she got there or of the bizarre accident that caused the deaths of her best friends and her boyfriend, yet left her mysteriously unharmed. The doctors suggest that starting over in a new city, a new school, would be good for her and just to let the memories gradually come back on their own. But Mara’s new start is anything but comforting. She sees the faces of her dead friends everywhere, and when she suddenly begins to see other people’s deaths right before they happen, Mara wonders whether she’s going crazy! And if dealing with all this wasn’t enough, Noah Shaw, the most beautiful boy she has ever seen can’t seem to leave her alone… but as her life unravels around her, Mara can’t help but wonder if Noah has another agenda altogether…

Ik (Judith) had The Unbecoming of Mara Dyer ongeveer twee jaar geleden al een keer gelezen, maar was nooit verder gegaan met de serie. Ik wilde dit echter wel graag doen, en hiervoor heb ik recentelijk het eerste deel herlezen, en de twee andere delen er direct achteraan. Conclusie? Het zijn hele interessant boeken, maar wel een beetje… vreemd.

Het leukste deel van deze serie is dat het ontzettend interessant is. Ik heb nog nooit iets gelezen dat er ook maar een beetje op lijkt, en daarom was ik telkens heel benieuwd naar wat er nou weer in mijn gezicht gegooid zou worden. Je weet nooit precies wat er aan de hand is, en als je eindelijk denkt dat je weet war er gebeurd, komt er een nieuwe plottwist langs, die je vertelt dat je er helemaal naast zat. Het aantal keer dat ik deze boeken even naast me neer moest leggen om te bedenken wat er nou weer gebeurd was, is ontelbaar, en ik vind de onvoorspelbaarheid heel leuk! Daarnaast zijn deze boeken ook nogal creepy. Ik zou ze niet per se eng willen noemen (en ik vind alles eng), maar ze hebben een griezelige sfeer die ze, naar mijn mening, perfect maakt voor de donkere wintermaanden.

Naast het plot zijn de personages ook ontzettend leuk. Mara zelf is een fantastische verteller, niet alleen omdat ze verschrikkelijk droog is, maar voornamelijk omdat ze een hele onbetrouwbare verteller is. Door haar hallucinaties weet je nooit zeker wat echt is en wat niet, en het gevoel dat het allemaal in haar hoofd gebeurt gaat nooit helemaal weg. Ook Noah en Jamie, twee andere belangrijke personage, vond ik geweldig. Jamie was denk ik mijn favoriet, hij was echt hilarisch en wist een donkere situatie altijd net wat minder erg te maken, maar ik was ook een groot fan van Noah’s zwarte humor. En als je even helemaal klaar bent met alle humor, is Mara’s oudere broer Daniel er om de situatie wat beter te maken. Ik vond hem ook een ontzettend leuke personage, en vooral in het laatste boek was ik dol op hem.

Wat ik minder vond aan deze serie was dat het echt heeel vreemd was op sommige punten. Soms was dat leuk, maar soms was het gewoon een beetje te veel. Als ik aantekeningen had gemaakt bij deze boeken, zou 75% van de aantekeningen bestaan uit hele grote vraagtekens. Hoewel een beetje mysterie leuk is, vind ik het altijd wel fijn om te weten wat er ongeveer aan de hand is, en in deze boeken had ik iets meer uitleg leuk gevonden. Daarnaast vond ik het einde nogal teleurstellend. Ik had een soort mega climax met coole bovennatuurlijke krachten verwacht, maar dat was het niet echt, en dat vond ik nogal jammer.

Al met al heb ik me enorm vermaakt met deze boeken. Ze waren interessant met precies de goede hoeveelheid creepiness, en de plottwist waren heel leuk. Ook de personages waren geweldig; ik denk niet dat ik een personage kan bedenken waar ik gewoon niks aan vond (haat voor personages heb ik wel, maar dat is natuurlijk de bedoeling). Jammer was dat het soms een beetje doorsloeg in vreemdheid, en ik had meer van het einde verwacht. Uiteindelijk zou ik deze serie wel aanraden. Het is gewoon heerlijk verfrissend en vernieuwend!

Advertenties

6 thoughts on “Serie Recensie: The Mara Dyer Trilogy – Michelle Hodkin

  1. Ik vind de creepy sfeer van deze boeken echt uniek in het YA genre en het zijn inderdaad ook echt boeken waarbij je je constant afvraagt wat er is gebeurd? Ik ken niet echt boeken die me er aan doen denken (mocht jij die wel kennen, zou ik dat heel graag horen!). Ik vond het einde trouwens wel goed, misschien ook omdat ik heel bang was dat het tegen zou vallen vanwege een aantal negatieve recensies, maar ik heb de serie juist met een goed gevoel afgesloten.

  2. Pingback: September + Oktober + November Wrapup | The Bookmarkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s